بسم الله الرحمن الرحیم

مجموعه قوانین حقوقی، جزایی و اداری جمهوری اسلامی ایران

* این سایت دولتی نبوده و از طرف مراجع دولتی حمایت نمیشود *

حسن صفرنژاد (هشترودی)

مریم صفرنژاد

وکلای پایه یک دادگستری و مشاور حقوقی

صفحه اول درباره سایت نمونه آراء دادگاه‌ها قوانین آراء وحدت رویه قوانین مشورتی جستجو ارسال سوال حقوقی اینستاگرام

ردیف 123 - شماره 515 مورخ 20/10/1367: مرجع حل اختلاف در صلاحیت بین دادگاههای حقوقی یک و دو شهرستان تابع یک استان

عنوان: مرجع حل اختلاف در صلاحیت بین دادگاههای حقوقی یک و دو شهرستان تابع یک استان دادگاه حقوقی یک مرکز استان مربوطه می باشد.
علت طرح: اختلاف نظر شعب بیست ویکم و بیست وسوم دیوان عالی کشور
موضوع: مرجع حل اختلاف در صلاحیت بین دادگاه های حقوقی یک و دو شهرستان تابع یک استان

خلاصه گزارش پرونده

شعبه بیست و یکم دیوان عالی کشور در مقام حل اختلاف در صلاحیت بین دادگاههای حقوقی یک و دو تربت حیدریه چون هر دو دادگاه در حوزه قضائی یک استان بوده اند به استناد صدر بند 3 ماده 22 لایحه قانونی تشکیل دادگاههای عمومی مصوب 1358 مرجع حل اختلاف بین دادگاههای مزبور را دادگاه حقوقی یک مرکز استان (مشهد )تشخیص داده و موضوع را قابل طرح در دیوان عالی کشور ندانسته است ولی شعبه بیست وسوم دیوان عالی کشور در نظیر مورد مرجع حل اختلاف را دیوان عالی کشور دانسته و با تایید صلاحیت دادگاه حقوقی دو تربت حیدریه حل اختلاف نموده است. موضوع در هیات عمومی دیوان عالی کشور طرح گردیده و اکثریت چنین رأی داده اند:

« رأی هیأت عمومی »

«بند 3 ماده 32 لایحه قانونی تشکیل دادگاههای عمومی مصوب 1358 که به اعتبار خود باقی می باشد مرجع رفع اختلاف در امر صلاحیت بین دادگاه های حقوقی شهرستانهای واقع در حوزه یک استان را دادگاه حقوقی مرکز استان قرار داده و بر این اساس و به قاعده ترتب و اولویت، مرجع حل اختلاف در صلاحیت بین دادگاه های حقوقی یک و حقوقی دو شهرستان تابع یک استان هم دادگاه حقوقی یک مرکز استان مربوطه می باشد، بنابرأین رأی شعبه 21 دیوان عالی کشور که با این نظر مطابقت دارد، صحیح و منطبق با موازین قانونی است. این رأی بر طبق ماده واحده قانون وحدت رویه قضائی مصوب 1328 برأی شعب دیوان عالی کشور و دادگاه ها در موارد مشابه لازم الاتباع است. »
تهران، میدان آرژانتین، خ ۲۱ پلاک ۵ واحد ۱۱
www.law-ir.ir 2008-2022 By 9px.ir